Jaren
terug vond ik het lastig om een - op dat moment voor mijn nog onbekend
- autobedrijf te vinden via internet. Ook bestond Google toen al, via
het invoeren van trefwoorden ontstond GIGO. Garbage in garbage out.
Toen ik eind jaren negentig weer eens op zoek was naar een andere
auto kon ik de autoportals volop benutten. De top 3 van die portals
hadden al gauw minimaal 70.000 occassions in hun database zitten. Fijn
zoeken zult u zeggen. Noem een merk, een type, vertel wat voor kleur je
wilt en wat je maximaal wilt uitgeven. Binnen enkele seconden (ik had
toen nog een 56k-lijntje) verschijnt een mega-lijst met resultaten op
het scherm.
Een leuke bezigheid? Voor mij
allesbehalve. Je gaat zoveel bomen zien dat je het bos uit het oog
verliest. Daar zie je een model dat 500 euro goedkoper is. Even verder
zie je een leuke met 20.000 km. minder op de klokken. Nog een regel
lager een leuke mobiel met een mooiere kleur. En dan een met alleen een
06-nummer erbij. Kortom, niet bepaald bevorderend voor mijn
beslissingssnelheid. Soms is minder meer.
Daar
kwam nog bij dat het zoeken me dan al snel gaat vervelen. De schermen
zien er allemaal het zelfde uit en ik was toch niet bereid om voor een
fysiek bezoek aan een showroom alle windstreken van ons niet eens zo
omvangrijke landje te doorkruisen.
Daarom ben
ik bij mezelf te rade gegaan. Wat geeft nou voor mij de doorslag bij
mijn beslissing een bepaalde auto van een bepaald iemand aan te kopen?
Dat
bleek - en zeer verrassend! - meer te liggen bij de verkopende partij
dan bij de handelswaar. Daar waar ik kon kiezen uit tientallen Volvo's
van het type en prijskaartje van mijn keuze, liet ik me leiden door
onder andere het vertrouwen dat ik in de andere partij stelde. Want ook
aanbieders zijn er meer dan genoeg.
Het idee
van Carwatch was zo snel geboren. In 2000 zette ik zelf een site in
elkaar en vulde via mijn eerder gememoreerde 56k-lijntje mijn database.
Dat ging allemaal nogal hobbyïstisch en zo kwam het ook over. Hoewel de
site veel bezocht werd (met slechts een dikke 200 bedrijven in mijn
database) groeide het aantal bezoekers enorm snel. Het bijhouden werd
echter door gebrek aan goede techniek te tijdrovend en een drukke baan
en de komst van een eerste boreling kostten zoveel energie dat Carwatch
als een kaarsje uitdoofde.
In 2003 kwam het
idee echter tijdens een koetjes en kalfjesgesprek aan de orde. Mijn
gesprekspartner reageerde enthousiast en na nog een aantal gesprekken
dacht ik: nu of nooit (de dood of de gladiolen)! Er is behoorlijk
geïnvesteerd in techniek, design en marketing. Het resultaat ziet u op www.carwatch.nl.
| 
